Vrije vergoedingen en verstrekkingen vormen een belangrijk aandachtsgebied in Loonbelastingland. Er is een heel hoofdstuk aan gewijd in de Wet op de Loonbelasting 1964.Vrije vergoedingen en verstrekkingen (we kennen inmiddels een kleine 30 categorieen) zijn dan ook een dankbaar onderwerp voor discussie met de Belastingdienst. Dat brengt de nodige administratieve lasten met zich mee. Daar heeft de Jager iets aan willen doen. In de fiscale vereenvoudigingswet 2010 is daarom de werkkostenregeling geintroduceerd.Met de komst van de nieuwe werkkostenregeling komt hoofdstuk ||A vrije vergoedingen en verstrekkingen volledig te vervallen.

De nieuwe definitie van loon komt als volgt te luiden:

"Loon is al hetgeen uit een dienstbetrekking of een vroegere dienstbetrekking wordt genoten, daaronder mede begrepen hetgeen wordt vergoed of verstekt in het kader van de dienstbetrekking".

In het vet gedrukte gedeelte daar zit nou precies de kneep.

Ook vergoedingen en verstrekkingen diemin het geheel geen beloningselement bevatten of de werknemere geen enkel voordeel opleveren behoren in principe tot het loon. Simpel gezegd: alles wat de werkgever geeft (verstrekt of betaald) vormt loon. De vrijstelling in de vorm van de werkkostenregeling komt daarvoor in de plaats. De werkkostenregeling is een vrijstelling van loonbelasting op werkgeversniveau (en dus niet op werknemersniveau). De vrijstelling bedraagt 1,4% van de totale loonsom van de werkgever. Zo op het eerste gezicht is dit een hele vereenvoudiging. Er kan een einde komen aan de constante stroom jurisprudentie over beroepskosten. Immers zolang een werkgever met de totale vergoedingen en verstrekkingen, waar die ook uit bestaan, onder de 1,4% van zijn totale loonsom blijft, hoeft hij zich nergen druk om te maken.

De werkkostenregeling in het kort

Via de werkkostenregeling mag een werkgever maximaal 1,4% van het totale (fiscale) loon binnen zijn bedrijf belastingvrij aan zijn werknemers betalen. Over het bedrag dat hierboven wordt uitgekeerd dient 80% eindheffing worden betaald.

Bijzonder is verder nog dat:

1. er zijn zogenaamde gerichte vrijstellingen die buiten de regeling vallen.

2. bepaalde verstrekkingen mag u op nul waarderen.

3. de werkgever kan nog 3 jaar kiezen welke regeling het beste uitvalt.

4. loon in natura wordt gewaardeerd op de factuurwaarde.

In feite zou de werkkostenregeling per 1 januari 2011 in werking treden, maar door een nota wijzigigng is er een keuzemogelijkheid geintroduceerd.

Die keuze komt erop neer dat de werkgever in 2011, 2012 en 2013 de werkkostenregeling kan toepassen. De werkgever kan er ook voor kiezen om de bestaande regelgeving toe te blijven passen. Er geldt dan wel een beperking voor personeelsfestiviteiten tot € 454,00 per werknemer per kalenderjaar.

Na een evaluatie in 2013 zal de werkkostenregeling in 2014 definitief worden ingevoerd.